Driestar College

Driestar College

In Memoriam - Cor Brouwer

29-08-1955 – 14-01-2016

Donderdag 14 januari bereikte ons het verdrietige nieuws dat onze collega Cor Brouwer is overleden. 

Cor Brouwer was een echte onderwijsman. Na het behalen van het diploma van de pedagogische academie in 1976, startte Cor als onderwijzer op de Eben-Haezerschool te Bennekom. Tijdens de 18 jaar dat hij daar werkte was hij ook vele jaren adjunct-directeur. In 1994 wisselde Cor van school. Hij ging aan de slag als directeur van de plaatselijke basisschool De Bron in Stroe. 

In mei 1999 solliciteerde Cor bij het Driestar College op een vacature Nederlands. Door zijn werkzaamheden als directeur kwam het lesgeven steeds meer in het gedrang. En daarvoor was hij juist het onderwijs ingegaan. Lesgeven lag hem na aan het hart. ‘Mochten er onvoldoende uren Nederlands beschikbaar zijn, dan ben ik ook bereid om bijvoorbeeld aardrijkskunde, geschiedenis of biologie te geven’, zo had Cor aangegeven. 

Beide zaken typeerden Cor: gedreven lesgeven en daarnaast altijd de bereidheid om mee te denken en te helpen als er iets extra gedaan moest worden. Tijdens het lesgeven was Cor in zijn element. Een klas vol met pubers. Kennis overdragen, ze vormen, zaken meegeven die eeuwigheidswaarde hebben. Een betrokken mentor op het wel en wee van elke leerling. Een ‘vaderfiguur’ voor de leerlingen. Er heerste rust tijdens de lessen. Er was aandacht. Al met al een plezierige en veilige leeromgeving. Cor was een harde werker die zijn werk serieus nam, maar met humor soms de zaken ook goed kon relativeren. Al zijn verrichte werk houden we in dankbare herinnering.

Ruim negen jaar geleden (december 2006) kreeg Cor de ingrijpende boodschap dat hij ongeneeslijk ziek was. In het voorjaar van 2007 werd gestart met de behandelingen. Daarna volgden negen intensieve jaren. De eerste behandelingen sloegen aan en het ging met Cor weer beter. Totdat eind 2009 opnieuw geconstateerd werd dat de ziekte terug gekomen was. En dit beeld heeft zich de laatste jaren meerdere keren herhaald. Het waren golfbewegingen in het ziektebeeld. Goede momenten en momenten dat het weer helemaal mis was. De afgelopen maanden namen de signalen dat de ziekte zich doorzette toe. Cor voelde en merkte het. Ondanks dat zette Cor door. Bij het vele dat Cor in de achterliggende jaren al had moeten inleveren, hield hij vast aan het lesgeven aan de brugklassen. Drie dagdelen in de week. Totdat het niet meer ging. 

Het is opvallend hoe Cor tijdens de gesprekken die hij in de afdeling met leidinggevenden had, hij altijd betrekkelijk kort vertelde hoe het lichamelijk met hem was. Hij kwam vaak al snel bij de geestelijke kant van het leven. Op de maandagmorgen kwam hij vaak langs om even te delen waar de preken over gegaan waren. Preken waaruit hij de kracht kreeg om de weg te gaan die de Heere met hem ging. Maar ook preken die aansloten bij de tijden in zijn leven als de weg donker en duister was en de duivel hem aanviel. Zo vertelde hij dat hij op een zondag zo verdrietig en moedeloos naar de kerk ging. De preek van die morgen ging over Psalm 88, een psalm waarin de dichter geconfronteerd werd met lijden, verdriet en allerlei andere moeilijkheden. Zo heel herkenbaar voor Cor zelf. Maar zo zei hij: ‘In deze psalm staat ook ‘O HEERE, God mijns heils!’ Dat was zo bemoedigend voor me. Ik kon bij alle moeilijkheden toch weer verder’. 

Cor is van ons heengegaan. Hij laat een grote leegte achter in zijn gezin, familie en in school. We wensen de familie van harte troost en kracht van de Heere toe.

Gert Bergacker,
Voorzitter College van Bestuur